بنظر می رسد دولت محافظه کار کانادا در آستانه تدوین پیش نویس توافق نهایی هسته ای ایران و با 5+1 در مواضع خود تجدید نظر کرده است .
اخیرا جان بیرد وزیر نام آشنای امور خارجه کانادا در مسقط پایتخت عمان در مصاحبه ای با « تایمز عمان » وی از نقش عمان در بازسازی روابط ایران و کانادا حمایت کرد و اظهار داشت : علاقه مند است از دیگاه عمان در این باره باخبر شود امّا در عین حال خواستار تغییر اساسی در رفتار ایران است .
پس از این اظهار نظر جان بیرد گمانه زنی ها درباره نقش آفرینی عمان به عنوان میانجی دولت های سرسخت مخالف ایران از جمله آمریکا که توانست با میانجی گری خود بتواند پس از سی و پنج سال روابط تنش آلود و تهدید آمیز ایران و آمریکا حداقل برای اولین بار زمینه گفتگوی مستقیم بین ایران و آمریکا را فراهم ساز و در نتیجه حاصل آن توافق موقت و موفقیت آمیز ژنو شد این بار این شیخ نشین جنوب خلیج فارس ظاهرا می خواهد بین دولت ایران و کانادا آشتی ایجاد کند .
دولت محافظه کار کانادا نزدیک به یک سال پس از حادثه سفارت انگلیس در تهران ، سفارت خود در ایران را تعطیل و روابط دیپلماتیک خود را به حالت تعلیق در آورد و از دیپلمات های ایران در اتاوا خواست تا در مدت پنج روز خاک این کشور را ترک کنند و البته این تنها اقدام دولت کانادا نبود به تبع آن پس از چند ماه دولت « استفان هارپر » روابط اقتصادی خود را با ایران قطع کرد و وزیر امورخارجه این کشور قبل از انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته در ایران به طور علنی از مردم ایران خواست در انتخابات شرکت نکنند و پس از آن 100 فرد و شرکت های ایرانی را به لیست بلند بالای تحریم های خود
افزود و رقم افراد و شرکت های تحت تحریم کانادا را به 600 مورد رساند .
پس از انتخابات ریاست جمهوری یازدهم در ایران و به قدرت رسیدن دولت حسن روحانی با وعده تنش زدایی از سیاست خارجی و بهبود وضعیت اقتصادی ، و به تبع آن امضای موافقتنامه موقت ژنو و خروج تدریجی ایران از انزوای بین الملی و چشم انداز مثبت توامان با احتیاط مفرط طرفین مذاکره در باره توافقنامه نهایی ولغو برخی از تحریم های ایران از سوی آمریکا و دولت هایی اروپایی و نقش در ایران در تحولات منطقه ای و بین الملی همه و همه حکایت از این دارند که هم ایران و هم آمریکا و غرب به این نتیجه رسیده اند که نادیده گرفتن نقش ایران به عنوان بازیگر و قدرت منطقه ای با ذخایر گازی و نفتی فراوان و نیاز به انرژی اروپا و تحولات اخیر اکراین و تحولات مصر و سوریه ، نیازمند به توافقی جامع و تعامل با ایران است .
از نظر اقتصادی بازار 80 میلیونی ایران و انرژی آن ، یک بازار تحریک کننده برای تمام کشورهای صنعتی به شمار می آید
و لذا از این روست که بلافاصله بعد از توافق نامه ژنو هیات های تجاری و سیاسی اروپائی و اسیایی برای رفتن به ایران با یکدیگر به رقابت پرداخته اند که بتوانند بلافاصله بعد از توافق نهایی سهم بیشتری از کیک ایران برای خود بردارند .
بنظر می رسد در این شرایط کنونی دولت کانادا نباید از این قافله عقب بماند چرا که به لحاظ تاریخی ایران تقریبا روابط دوستانه ای با کانادا داشته و ایران به عنوان یک کشور با فرهنگ و تمدن چندین هزار ساله و نیروی انسانی متخصص فراوان و بازار سرمایه و انرژی بزرگ و جایگاه ژئوپلتیک و حضور چشم گیر متخصصان ، دانشجویان ، سرمایه گذاران خوشنام ایرانی در کانادا و حضور کانادا در افکار عمومی داخل ایران به عنوان یک کشور صنعتی با دموکراسی بالا و بشر دوست از پتانسیل های لازم برای برخورداری از یک رابطه مستمر و پرمنفعت با ایران برخوردار است که کمتر کشور غربی چنین جایگاهی را در بین ایرانیان دارد .
از سویی دیگر ایران می تواند به عنوان شریک اقتصادی قابل اتکا برای کانادا در خاورمیانه باشد و روابط حسنه با تهران می تواند نقش بین المللی کانادا را به صورت فزاینده ای افزایش دهد و دولت کانادا می تواند در عین حالی که روابط مستحکمی با تهران برقرار کرده نگرانی ها و مشکلات حقوق بشری و مسائل مورد نظر خود را با تهران در میان بگذارد و از اهرم های زیادی برای تامین خواسته خود استفاده نماید .
بنظر می رسد دولت کانادا با رویه ای حتی سرسخت تر از آمریکا که سالیان سال با ایران داشته که در حال حاضر تلاش می کند روابط خود را با تهران بهبود بخشد و اروپا که تمام تلاش خود را می کند که به سرعت توافق نهایی حاصل شود تا بتواند حضور خود را در ایران پس از سالها تثبیت کند در مسیری اشتباه قدم می گذارد بنابراین به نظر نگارنده که خود در کانادا زندگی می کند بسیاری از ایرانیان علاقمند هستند شرکتهای کانادایی در ایران فعالیت داشته باشند و روابط خوب بین دولت ها بتواند زمینه تعامل فرهنگی و اقتصادی و اجتماعی بین دو کشور را ارتقا بخشد هر چند وزیر امورخارجه کانادا تلویحا اظهار تمایل کرده ولی تلاش ها بیشتر هر دو دولت هم در تهران و اتاوا می تواند این روند سرد روابط را به سرعت ترمیم و گرم تر کند که نتیجه آن یک بازی برد برد است چرا که از طرفی ایران با تحریم های بین الملی دست و پنجه نرم می کند که بعد از توافق نهایی نیاز مبرم به سرمایه گذاری خارجی دارد و کانادا می تواند یکی از برزگترین آنها باشد و از طرفی دیگر دولت کانادا علاوه بر منافع اقتصادی فروان از این رابطه می تواند حمایت ایرانیان ساکن در کشورش را برخوردار باشد و کانادا به عنوان کشوری قابل احترام همیشه در نزد مردم ایران باقی بماند هرچند این تصور کمی اغراق آمیز بنظر می رسد ولی دور از دسترس نیز نیست و باید منتظر ماند تا دید در آینده این اتفاق خواهد افتاد یا نه ؟!
